رزم آور نور پيش از آغاز نبردي خطير ، از خويش مي پرسد :«توانايي من تا كجا پيش رفته است ؟»
مي داند نبردهاي گذشته همواره چيزي به او آموخته است . اما باز ، بسياري از اين آموزه ها او را به رنجي بيش از نياز او واداشته است . بارها وقت خويش را در نبرد به خاطر دروغي تلف كرده است ،و بارها رنج كساني را كشيده كه سزاوار عشق او نبوده اند .
پيروزمندان خطايي را دوبار مرتكب نمي شوند . پس رزم آور دل خويش را براي چيزي به خطر مي اندازد كه سزاوارش باشد. پائلوكوئيلو
